Για τη Λέρο ο λόγος στο ωραίο βιβλίο του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου «Λέρος - Μια ζωντανή αμφισβήτηση της κλασσικής Ψυχιατρικής», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Άγρα".
Για τη Λέρο ως τόπο εγκλεισμού και αποκλεισμού και έτσι ηθικής εξόντωσης των ψυχικά ασθενών. Για τη Λέρο ως τρόπο, ως διαδικασία μετασχηματισμού της ιδρυματικής νοοτροπίας και πρακτικής. Για τη Λέρο ως εμπειρία αποϊδρυματοποίησης ενός θεσμού ακραίας βίας που με τη λειτουργία του δημιούργησε υπάρξεις χωρίς όρους ύπαρξης, χωρίς δικαιώματα, τις κλασικές φιγούρες του Ψυχιατρείου, γκρίζες, ομοιόμορφες, σκυφτές πίσω από τα συρματοπλέγματα να περπατούν πάνω - κάτω άσκοπα, με σκοτωμένη κάθε προσδοκία και ελπίδα, με το φόβο χαραγμένο πάνω τους σιωπηλοί ή μονολογώντας ατελείωτα, όπως βλέπουμε στην καταπληκτική φωτογραφία του εξωφύλλου.
Η Λέρος είναι το δημιούργημα της κλασικής Ψυχιατρικής, η οποία πρέπει να λογοδοτήσει για το έγκλημά της.
Για τη Λέρο ως τόπο εγκλεισμού και αποκλεισμού και έτσι ηθικής εξόντωσης των ψυχικά ασθενών. Για τη Λέρο ως τρόπο, ως διαδικασία μετασχηματισμού της ιδρυματικής νοοτροπίας και πρακτικής. Για τη Λέρο ως εμπειρία αποϊδρυματοποίησης ενός θεσμού ακραίας βίας που με τη λειτουργία του δημιούργησε υπάρξεις χωρίς όρους ύπαρξης, χωρίς δικαιώματα, τις κλασικές φιγούρες του Ψυχιατρείου, γκρίζες, ομοιόμορφες, σκυφτές πίσω από τα συρματοπλέγματα να περπατούν πάνω - κάτω άσκοπα, με σκοτωμένη κάθε προσδοκία και ελπίδα, με το φόβο χαραγμένο πάνω τους σιωπηλοί ή μονολογώντας ατελείωτα, όπως βλέπουμε στην καταπληκτική φωτογραφία του εξωφύλλου.
Η Λέρος είναι το δημιούργημα της κλασικής Ψυχιατρικής, η οποία πρέπει να λογοδοτήσει για το έγκλημά της.


