
Είμαστε εδώ και δε θα ξεχάσουμε
Δε θα ξεχάσουμε τις διαδρομές που μας άνοιξες στο μυαλό και στην καρδιά. Είμαστε εδώ και δε θα ξεχάσουμε πως, αντί για χάπια, κερνούσες καφέ, μας άκουγες, μας συναντούσες. Είμαστε εδώ και δε θα ξεχάσουμε πώς μας απενοχοποίησες ως συγγενείς, με το βλέμμα εκείνο που δεν έβλεπε τα φάρμακα, αλλά έβλεπε τον άνθρωπο.
Είμαστε εδώ και δε θα ξεχάσουμε ότι είδες τη δύναμή μας, ενώ μεγαλώνουμε μέσα σε συστήματα που μας υπενθυμίζουν διαρκώς την αδυναμία μας. Δε θα ξεχάσουμε ότι έστρεψες τη δύναμή μας στη συλλογικότητα, απέναντι σε ένα σύστημα απομόνωσης. Δε θα ξεχάσουμε, όσοι βγήκαμε από τη σπηλιά της θλίψης, που μας είπες: «Είναι Όλα Ανοιχτά».












.jpg)


