Η συμμετοχή μου στο σωματείο μας (1), η θέση του γενικού γραμματέα στο προηγούμενο ΔΣ, όσο και οι γενικότερες παρεμβάσεις μου στις συνελεύσεις μας έχουν σαν κύριο γνώμονα 3 ζητήματα.
1 ο ΖΗΤΗΜΑ…. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΕΧΕΙΑ.
Ζώντας εδώ και 15 χρόνια σε οικονομική ύφεση (μνημόνια, ιώσεις , πόλεμοι…), οι πενιχρές αναπηρικές συντάξεις και τα επιδόματα πρόνοιας βρίσκονται κάτω από το επίπεδο φτώχειας. Δεν μπορούν να ικανοποιήσουν ούτε τις στοιχειώδεις κοινωνικές ανάγκες για επιβίωση. Παρόλο που τα έσοδα του κράτους και τα κέρδη των πολυεθνικών αυξάνονται, σε εμάς -όταν το θυμόνται- μας πετάνε και κάποιο βοήθημα στις γιορτές. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί, η αλλαγή οικονομικής πολιτικής είναι αναγκαία, αυτό απαιτεί από μας συσπείρωση, ενότητα και αγωνιστική επαγρύπνηση μαζί με άλλους φορείς για να ανατρέψουμε, να διεκδικήσουμε αυξήσεις στα οικονομικά μας, ώστε να ζήσουμε ανθρώπινα. Επιπλέον πρέπει να απαιτήσουμε και μέτρα ανακούφισης ενάντια στην ακρίβεια και στην αισχροκέρδεια.
2 ο ΖΗΤΗΜΑ…. ΣΤΙΓΜΑ – ΠΕΡΙΘΩΡΟΠΟΙΗΣΗ.
Παρόλο που τα τελευταία χρόνια, οι λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας δεν είναι λίγοι και όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιδιώκουν βοήθεια σε μια κοινωνία που νοσεί, το στίγμα υπάρχει, είτε όταν το εσωτερικεύουν τα άτομα ή καθώς το κοινωνικό περιβάλλον δεν έχει πάψει να το ενοχοποιεί. Το στίγμα οδηγεί και στην
περιθωριοποίηση των ληπτών. Ωστόσο έχει γίνει πρόοδος τόσο από φορείς όσο και από το σωματείο μας ενάντια στον στιγματισμό. Πρέπει να συνεχιστεί ο αγώνας, να υπάρξει περισσότερη πληροφόρηση και αλλαγή νοοτροπίας της κοινωνίας. Από τα πάνω μέχρι κάτω να γίνει αυτό. Μια κοινωνία που παράγει «ασθενείς» είναι και δύσκολο να αλλάξει άρδην, δεν παύουμε να παλεύουμε και για αυτό.
3 ο ΖΗΤΗΜΑ …. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.
Σε μια κοινωνία που απαιτεί «παραγωγικούς» και «υγιείς» για να αποδώσουν κέρδη, οι λήπτες είναι «περιττοί». Αν και με τον αγώνα μας ψηφίστηκε να μην κόβονται τα επιδόματα αν οι λήπτες εργάζονται, ωστόσο τα επιδόματα είναι χαμηλά που σε «αναγκάζουν» να εργαστείς. Η επαγγελματική αποκατάσταση γίνεται κυρίως μέσω ΚΟΙΣΠΕ (όπου κυριαρχεί ο τομέας της καθαριότητας…) ενώ λίγοι είναι εκείνοι που δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα.
Ελάχιστες είναι και οι θέσεις στον δημόσιο τομέα. Είναι επιτακτική ανάγκη να δράσουμε και μέσω του σωματείου μας για μείωση των ωρών εργασίας, θέσεις στο δημόσιο αποκλειστικά για ΑμΕΑ, περισσότερες θέσεις σε ΚΟΙΣΠΕ, να μπορούμε να ζούμε με τα επιδόματα μας και αν θέλουμε να εργαζόμαστε…
Αυτά τα τρία ζητήματα νομίζω μας καίνε, αυτά θέτω και από την εφημερίδα μας (2) με στόχο να δράσουμε, να αντισταθούμε για να τα κερδίσουμε….
Θανάσης Π. Ανεστόπουλος (Πάνθηρας *29)
Μέλος της επιτροπής εργαζομένων με ψυχιατρική εμπειρία (ΔΡΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ)
(1) Το σωματείο ΑΥΤΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ
(2) Εφημερίδα ο ΔΙΑΥΛΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου