Ευχολόγια ΟΗΕ Για Την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, στις 10 Οκτωβρίου κάθε έτους, έχει καθιερωθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ώστε η κοινωνία και η Πολιτεία να ευαισθητοποιηθούν σε θέματα ψυχικής υγείας και να ενθαρρύνει τις προσπάθειες υποστήριξης όσων αντιμετωπίζουν θέματα ψυχικής υγείας. Το φετινό θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας ήταν «Πρόσβαση σε υπηρεσίες – ψυχική υγεία σε καταστάσεις καταστροφών και έκτακτης ανάγκης».

 

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντώνιο Γκουτιέρες στο μήνυμά του για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2025 ανάμεσα στα άλλα αναφέρει:
«Ζούμε σε δύσκολες συνθήκες. Οι συγκρούσεις πολλαπλασιάζονται, ο εκτοπισμός αυξάνεται και η κλιματική κρίση πλήττει με αυξανόμενη συχνότητα και αγριότητα.
…Ένας στους πέντε ανθρώπους που πλήττονται από συγκρούσεις αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας. Ωστόσο, πολλοί δεν έχουν πρόσβαση στη φροντίδα που χρειάζονται – ειδικά σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπου τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης είναι υπερφορτωμένα και υποχρηματοδοτούμενα. Οι εργαζόμενοι στην πρώτη γραμμή υποφέρουν επίσης.
…Η χρόνια υποχρηματοδότηση της ψυχικής υγείας πρέπει να τερματιστεί. Αυτή την Ημέρα, ας δεσμευτούμε να υποστηρίξουμε την ψυχική υγεία όλων των κοινοτήτων – ειδικά όταν χτυπά μια τραγωδία».

Δεν διαφωνούμε με καμία λέξη από τα παραπάνω. Αυτό που λείπει παντελώς όμως είναι το επίμαχο: Ποιος, ποιον, γιατί.
Αν δεν απαντηθεί το ποιος προκαλεί τις κρίσεις σε ποιον και για ποιους λόγους, καθώς και ποιος είναι αυτός που δεσμεύεται να υλοποιήσει τις παραπάνω πολιτικές υπέρ της ψυχικής υγείας -αυτός που εξαρχής προκάλεσε τις κρίσεις;-, οι παραπάνω συστάσεις του ΟΗΕ παραμένουν γενικόλογα ευχολόγια, φυσικά ανεφάρμοστα και παραπλανητικά.

Πόσο καιρό έκανε ο ΟΗΕ να παρέμβει στην «σύγκρουση» της Γάζας και να ψελλίσει τη λέξη γενοκτονία; Ποιος θα επουλώσει τα τραύματα του πληθυσμού όταν σχεδόν το σύνολο των υποδομών υγείας είναι κατεστραμμένο και πλήθος υγειονομικών είναι είτε νεκροί είτε παραμένουν φυλακισμένοι; Ποιος θα βγάλει από το μυαλό των παιδιών που δεν μπορούν να κοιμηθούν τη νύχτα τις ρίψεις των όλμων, τους νεκρούς γονείς και φίλους, τις εικόνες των ακρωτηριασμένων;

Η ψυχική υγεία, που διαρκώς βάλλεται, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται «ελαφριά», όπως συμβαίνει από κάποιους χώρους, φυσικά πρέπει να υπάρχει τροφή και στέγη, αλλά δεν εξαντλούνται σε αυτά οι ανάγκες των ανθρώπων.
Αν δεν δείξουμε με το δάχτυλο τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό που εν μέσω γενικευμένης κρίσης, ακόμα και στις μη εμπόλεμες ζώνες, κατατρώει με τις πολιτικές του το μεδούλι των ανθρώπων προκαλώντας τους διαρκώς ανοιχτές πληγές, αυτές δεν πρόκειται να επουλωθούν.

Πηγή : Λαϊκός Δρόμος