Ο Θάνατος Της Γκαϊανέ Κασαρτζιάν Δεν Πρέπει Να Μείνει Αναπάντητος. Μας Αφορά Όλους Και Όλες

Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου

Ο τραγικός θάνατος της αποκλειστικής νοσοκόμας Γκαϊανέ Κασαρτζιάν στο νοσοκομείο της Νίκαιας δεν ήταν ούτε τυχαίος, όπως έχει ήδη λεχθεί, ούτε «εμπρόθετος και αυτοπροκαλούμενος», όπως οι «ειδικοί» χαρακτηρίζουν την αυτοκτονία. Θα πρέπει να μάθουμε, επιτέλους, να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, χαρακτηρίζοντάς τα ως αυτό που πραγματικά είναι και όχι με φραστικά περιτυλίγματα, που συντελούν, αφενός, στο να καταγγέλλουμε τη μια ή την άλλη πλευρά των πραγμάτων και, αφετέρου, να αποφεύγουμε την όποια αναφορά στην πραγματική «αιτία του κακού», συγκαλύπτοντάς την. Και αφού εκφράσουμε «την οδύνη και τον αποτροπιασμό μας», να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Ο θάνατος της Γκαϊανέ ήταν μια δολοφονία, με όχι μόνον έναν αυτουργό, αλλά πολλούς. Μια δολοφονία-προϊόν της συνδυασμένης λειτουργίας των θεσμών που διαχειρίζονται την αναπαραγωγή του κυρίαρχου κοινωνικού συστήματος και της αγοράς εργασίας, με πρόθυμους πάντα εκτελεστές σε όλα τα πεδία (κρατικός μηχανισμός, με τον θεσμικό ρατσισμό του, κρατικός/γραφειοκρατικός συνδικαλισμός κλπ) των επιταγών και απαιτήσεών τους.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Οι Περικοπές Στα Νοσοκομεία Δολοφονούν..

 ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ο τραγικός θάνατος της "αλλοδαπής" γυναίκας από την Αρμενία, που δούλευε "παράνομα και χωρίς χαρτιά" ως "αποκλειστική νοσοκόμα" στο Κρατικό της Νίκαιας, είναι μία δολοφονία με ηθικούς αυτουργούς την κυβέρνηση, τη ΝΔ, τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, τη διοίκηση του νοσοκομείου και το κύκλωμα των δουλέμπορων που εκμεταλλεύουνται αυτές τις γυναίκες.

Η ύπαρξη αποκλειστικών νοσοκόμων είναι συνέπεια της εγκατάλειψης και της έλλειψης προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία. 

ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ

Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Υγειονομικών 

Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας – Πειραιά,   3/7/19

Καμαρώστε το έγγραφο του διοικητή του Νοσοκομείου Νίκαιας στις 26/6/19 τρεις μόλις μέρες πριν το τραγικό συμβάν με τον θάνατο της Γκαγιανέ. Το έγγραφο αυτό «εξουσιοδοτεί» τις Αποκλειστικές (οι οποίες ως γνωστό ΔΕΝ είναι υπάλληλοι του νοσοκομείου αλλά αυτοαπασχολούμενες παρά το ότι λόγω ελλείψεων και αναγκών κανονικά θα έπρεπε να έχουν προσληφθεί ως μόνιμο υγειονομικό προσωπικό με πλήρη μισθολογικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα) να ... «ελέγχουν» ( = να κυνηγούν) τις «παράνομες» και υποχρεώνει το προσωπικό φύλαξης (που ΕΙΝΑΙ υπάλληλοι του νοσοκομείου) να εκτελεί τις εντολές των «κυνηγών» και να παραδίνει τις «μάγισσες» στην αστυνομία.

Περιοδεία Π. Κουρουμπλή σε Αμαξοστάσιο Ρουφ και Ψυχιατρείο Δαφνίου

Με επίσκεψη στο αμαξοστάσιο των Οδικών Συγκοινωνιών στο Ρουφ ξεκίνησε την περιοδεία του ο υποψήφιος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών, Παναγιώτης Κουρουμπλής.

Μιλώντας στους εργαζόμενους των Ο.ΣΥ., ο κ. Κουρουμπλής θύμισε τις περιπέτειες από τις οποίες πέρασαν οι αστικές συγκοινωνίες την δεκαετία του ’90.

«Η οικογένεια Μητσοτάκη έχει πολιτική αλλεργία με τις δημόσιες συγκοινωνίες», είπε ο κ. Κουρουμπλής αναφερόμενος στην ταλαιπωρία που υπέστησαν οι δημόσιες συγκοινωνίες με τους ιδιώτες λεωφορειούχους, τα χρήματα που χάθηκαν τότε με τις υποθέσεις των ανταλλακτικών κλπ.

Όπως τόνισε, «η τετραετία που έρχεται θα δώσει ένα άλλο περιεχόμενο και στις δημόσιες συγκοινωνίες. Γιατί εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουμε στο δημόσιο χαρακτήρα των συγκοινωνιών από επιλογή. Είναι πολιτική μας θέση και ιδεολογική μας επιλογή. Και σε αυτή την επιλογή μας πρέπει να βρεθούμε όλοι στο ίδιο μέτωπο, γιατί και οι μαζικές συγκοινωνίες είναι ένα αγαθό δημόσιου χαρακτήρα και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και να το προστατεύσουμε».

Ένας Στους Δέκα Έλληνες Νιώθει Μεγάλη Μοναξιά

«Πρωταθλήτρια» μοναξιάς αναδεικνύεται η Ελλάδα στην Ευρώπη. Ο ένας στους δέκα Έλληνες (το 10%) νιώθει συχνά μοναξιά, ενώ περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα (το 43%) συναντιούνται με την οικογένεια ή τους φίλους τους το πολύ μια φορά το μήνα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (Joint Research Centre-JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη τόσο όσον αφορά το υποκειμενικό αίσθημα μοναξιάς των ανθρώπων, όσο και την πιο αντικειμενική κατάσταση της κοινωνικής απομόνωσης, που αξιολογείται με βάση τη συχνότητα των οικογενειακών και φιλικών επαφών.

«ΠΑΡΑΝΟΜΗ» ή «ΝΟΜΙΜΗ» ΚΑΘΕ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΗ - Παρέμβαση της Ταξικής Πορείας

Μόνο οργή και θλίψη μπορεί να προκαλέσει ο θάνατος μιας νέας γυναίκας, που ενώ εργαζόταν στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας ως αποκλειστική νοσοκόμα για ένα κομμάτι ψωμί, έβαλε τέλος στην ζωή της πηδώντας στο κενό προσπαθώντας να αποφύγει έλεγχο.

Με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται για μια ακόμα φορά τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν στα νοσοκομεία και τα βιώνουμε καθημερινά, εργαζόμενοι και ασθενείς. Παρά τις ηρωικές, καθημερινές προσπάθειες του νοσηλευτικού προσωπικού, οι ανάγκες των νοσηλευόμενων δεν καλύπτονται.

Γι' αυτό, ενώ ο θεσμός των αποκλειστικών νοσοκόμων δεν θα έπρεπε να υπάρχει, το σύστημα φροντίζει να βάζει το χέρι στην τσέπη όσων έχουν ανάγκη περισσότερης φροντίδας από αυτή που έχει επιλέξει το ίδιο να παρέχει κάνοντας έτσι «οικονομία» στις υπηρεσίες που θα έπρεπε δωρεάν και ισότιμα να παρέχει σε κάθε ασθενή. Φροντίζει λοιπόν να αποζημιώνει για χρήση αποκλειστικής, κατόπιν γνωμάτευσης γιατρού, μόνο για επτά βραδινά ωράρια (για τις υπόλοιπες μέρες και ώρες ούτε λόγος).

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ» ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΟΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ (ΑΡΣΥ) ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

30/6/2019

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ» ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΟΣ

Ένα τραγικό γεγονός σημειώθηκε χθες στο νοσοκομείο μας. Μια πενηντάχρονη γυναίκα, πιθανότατα οικονομική μετανάστρια «χωρίς χαρτιά», που δούλευε ως «αποκλειστική», προκειμένου να αποφύγει τον έλεγχο από το προσωπικό ασφαλείας πήδηξε από το μπαλκόνι του πρώτου ορόφου και, λίγο μετά, πέθανε στα επείγοντα. Ποιος ξέρει τι σκεφτότανε αυτή η γυναίκα χωρίς όνομα, αυτή η αόρατη για τους επίσημους μηχανισμούς του κράτους αλλά και για τους περισσότερους από εμάς γυναίκα; Να ξύπνησαν μέσα της οι μνήμες από τα κυνήγια των χρυσαυγιτών λίγα χρόνια πριν;