Eκδήλωση: Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΜΕΣ "ΥΨΙΣΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ"

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΜΕΣ ‘ΥΨΙΣΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ’

09.00 Προσέλευση

10.00-12.00 Η Επικινδυνότητα και το Δικαστικό Ψυχιατρείο

Συντονίζει: Γεωργία Μυλωνάκη

Ομιλητές: Αφροδίτη Κουκουτσάκη, Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, Γιάννης Αλεξάκης, Μαρία κά.

12.00 -12.30 Διάλειμμα

12.30-14.00 Η διαρκής παραβίαση των δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, των τοξικοεξαρτημένων, των οροθετικών (αναγκαστική νοσηλεία κλπ)

Συντονίζει: Μαριάνα Κεφαλληνού

Ομιλητές Γ. Κοκκινάκος, Βάσω, Λεμονιά, Ντία Κ, Μανώλης Κριτσωτάκης, Δέσποινα Δημητριάδου, Νίνα Κατσαρού, Χριστόφορος Παπαδάκης, Δάφνη, Γιώργος, Στάθης, Διονυσία κά.

14.00-14.15 Διάλειμμα

14.15-15.30 Το «κράτος ασφάλειας», μέσα από τα κέντρα κράτησης και τις φυλακές τύπου Γ.

Συντονίζει: Λυκούργος Καρατζαφέρης

Ομιλητές: Γιώτα Μασουρίδου, Βίκυ Μαγκλάρα, Aboul Hossein, Sakibul IslamRiaz, Amar Sadik κά.

15.30-16.00 Συμπεράσματα-προοπτικές

Συντονίζει : Κατερίνα Μάτσα.

Στέλιος Κερομύτης 1908 – 1979

 Στέλιος Κερομύτης

Αξιόλογος ρεμπέτης, ο λεγόμενος «αριστοκράτης μπουζουξής», γνωστός και ως Μπούμπης.

Ο Στέλιος Κερομύτης γεννήθηκε το 1903 στον Πειραιά και καταγόταν από ευκατάστατη οικογένεια. Το μπουζούκι το έπιασε στα χέρια του από πολύ μικρός. Πήρε τα πρώτα του μαθήματα βλέποντας τον πατέρα του Χαρίλαο, που την εποχή εκείνη συγκαταλεγόταν μέσα στα πέντε καλύτερα μπουζούκια του Πειραιά, αν και ποτέ δεν ασχολήθηκε επαγγελματικά, λόγω της επιχειρηματικής του δραστηριότητας.

ANIMALS "The House Of Rising Sun"

Δημιουργήθηκαν στο Newcastle της Βρετανίας το 1963. Εάν το Liverpool υπερηφανεύεται για τους Beatles και το Λονδίνο για τα “κακά παιδιά” από το Dartford, η πόλη των ανθρακωρύχων στη Βόρεια Αγγλία, μπορεί άνετα να καμαρώνει για τους Animals. Όλα τα ιδρυτικά τους μέλη γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Newcastle από οικογένειες της εργατικής τάξης. Στα πρώτα τους βήματα, ονομάστηκαν Alan Price Combo. Ας τους δούμε έναν- έναν: 

* Alan Price: (19 Απριλίου 1942, County Durham - πλήκτρα)

Ο Alan ήταν εφοριακός υπάλληλος. Ταλαντούχος και σπουδαίος αυτοδίδακτος μουσικός. Ήταν το ένα από τα δύο βασικά συστατικά του περίφημου "Animal Sound". Αποχώρησε από τη μπάντα την άνοιξη του 1965 και ίδρυσε τους Alan Price Set. Όταν στα 1966 ο Bob Dylan επισκέφθηκε το Λονδίνο, ζήτησε –εκτός από τους Beatles και τον Donovan - να συναντήσει και τον Alan. Η αιτία για αυτή την επιθυμία του Dylan, ονομάζεται "House Of The Rising Sun" και θα τη συναντήσουμε πιο κάτω. Ο Alan αντικαταστάθηκε στα πλήκτρα από τον Dave Rowberry (27 Δεκεμβρίου 1943, Newcastle).

ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ "Η Παντερμή"

Μαρία Φαραντούρη

Η Μαρία Φαραντούρη γεννήθηκε στην Νέα Ιωνία της Αθήνας το 1947 αλλά κατάγεται από την περιοχή της Σάμης. Άρχισε να ασχολείται με το τραγούδι σε νεαρή ηλικία και όταν ήταν 16 ετών ο Μίκης Θεοδωράκης την άκουσε να τραγουδά ένα δικό του τραγούδι, τον «Καημό» με την υπέροχη κοντράλτο φωνή της. Αμέσως κατάλαβε ότι χρειαζόταν αυτήν την φωνή. Έτσι, η Μαρία Φαραντούρη τραγούδησε τους μεγάλους Έλληνες ποιητές Ελύτη, Σεφέρη, Κάλβο κ.α. φέρνοντάς τους κοντά στο πλατύ ελληνικό κοινό. Όταν όμως το 1967 εγκαθιδρύθηκε η χούντα, τα τραγούδια του Μίκη απαγορεύτηκαν και η Μαρία πήγε στο Παρίσι σε ηλικία 19 ετών και συνεχίζοντας να παίζει με δικούς της μουσικούς τα τραγούδια του, έγινε ένα από τα σύμβολα του αντιδικτατορικού αγώνα. Όταν έπεσε η χούντα, ο Μίκης και η Μαρία έδωσαν μια μεγαλειώδη συναυλία, παρουσιάζοντας το Canto General σε ποίηση Pablo Neruda.

Από το 1976, η Φαραντούρη διευρύνει το ρεπερτόριό της, πρώτα με τα "Τραγούδια Διαμαρτυρίας απ' όλον τον κόσμο", και στη συνέχεια με τα «Νέγρικα» του αξέχαστου Μάνου Λοΐζου και με την Ελένη Καραΐνδρου σε ποίηση Bertold Brecht.

JACQUES BREL "Amsterdam"

Ζακ Ρομέν Ζορζ Μπρελ

O Ζακ Ρομέν Ζορζ Μπρελ (γεν. Βρυξέλλες, 8 Απριλίου 1929, θ. Παρίσι, 9 Οκτωβρίου 1978) ήταν Βέλγος τραγουδιστής και τραγουδοποιός. 

Ανήκει στους σημαντικότερους εκπροσώπους του μεταπολεμικού σανσόν.

Οι πρώτες συνθέσεις του χρονολογούνται το 1950, αλλά η καριέρα του ουσιαστικά ξεκίνησε το 1953 με τις πρώτες εμφανίσεις του στο θέατρο Les trois baudets του Παρισιού. 

Από το 1957 απέκτησε διεθνή φήμη. Στη δεκαετία του '50 υιοθέτησε ένα λυρικό ύφος, συνδυάζοντας το θρησκευτικό και ηθικό ζήλο με το νεανικό ρομαντισμό, ωθώντας τον Ζορζ Μπρασέν να του αποδώσει το παρωνύμιο «Ηγούμενος» (γαλ. Abbé Brel). Το 1963 εμφανίστηκε στο Κάρνεγκι Χολ και αργότερα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τη Σοβιετική Ένωση. Στη δεκαετία του '70 πρωταγωνίστησε, υποδυόμενος τον Δον Κιχώτη, στο μιούζικαλ Homme de la Mancha [Ο άνδρας από τη Μάντσα], και συμμετείχε ως ηθοποιός ή παραγωγός σε αρκετές ακόμα ταινίες, μέχρι το 1973. Το 1971 σκηνοθέτησε την ταινία Franz. Για ένα μεγάλο διάστημα αποσύρθηκε στις Μαρκήσιους νήσους, στη Γαλλική Πολυνησία, και επέστρεψε στη μουσική το 1977, με το δίσκο Les Marquises, σημειώνοντας εκ νέου μεγάλη επιτυχία. 

Πέθανε από καρκίνο το 1978.

ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ "Θεέ Μου Μεγαλοδύναμε"

 Αλκίνοος Ιωαννίδης

Γεννήθηκε στην Κύπρο το 1969. Ο πατέρας του Άντης είναι ζωγράφος. Η μητέρα του Μαριλένα σπούδασε θέατρο και εργάστηκε σαν παραγωγός και εκφωνήτρια στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου. Ο αδερφός του Λίνος είναι ποιητής. Σπούδασε κλασική κιθάρα στο Ευρωπαϊκό Ωδείο Λευκωσίας. Όντας κακός στο ποδόσφαιρο, πέρασε τα παιδικά του χρόνια ακούγοντας ή παίζοντας μουσική και παρακολουθώντας τη ζωγραφική του πατέρα του και τη φύση της Κύπρου. Το 1989 πήγε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Σαν ηθοποιός, ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου (1993, 1996 και 2013). Μεταξύ 1990 και 1993, παράλληλα με τις σπουδές του, εργάστηκε στην τηλεόραση και έπαιξε στον κινηματογράφο.

Εμφανίστηκε στη δισκογραφία σαν τραγουδιστής το 1993, ενώ από το 1997 υπογράφει ο ίδιος τους στίχους, τη μουσική και την ενορχήστρωση των δίσκων του. Στη διάρκεια της πορείας του έχει κυκλοφορήσει αρκετούς προσωπικούς δίσκους και ζωντανές ηχογραφήσεις, ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλούς δίσκους συναδέλφων του, ερμηνεύοντας τραγούδια άλλων δημιουργών ή γράφοντας στίχους και μουσική για άλλους ερμηνευτές. Εκτός από τραγούδια, γράφει χορωδιακή και ορχηστρική μουσική. Είναι επηρεασμένος από τους Έλληνες συνθέτες των τελευταίων δεκαετιών, την παραδοσιακή μουσική της Κύπρου, τη βυζαντινή και την κλασική.

Το 2005 παρακολούθησε μαθήματα σύνθεσης στο Κονσερβατόριο της Αγίας Πετρούπολης, με καθηγητή τον Μπορίς Τίσιενκο. Παράλληλα έκανε μαθήματα ενορχήστρωσης με τον Αρκάντι Αγκαμπάμπωφ και πολυφωνίας με τον Ανατόλι Μίλκα. Με εξαίρεση αυτές τις σύντομες σπουδές θεωρεί τον εαυτό του αυτοδίδακτο.

Το Νοέμβριο του 2009, η Ακαδημαϊκή Συμφωνική Ορχήστρα της Αγίας Πετρούπολης και η χορωδία Lege Artis, παρουσίασαν στην Αγία Πετρούπολη συναυλία με έργα του για ορχήστρα και χορωδία. Η συναυλία έγινε στο Θέατρο Glazunov του Κονσερβατορίου Ρίμσκι-Κόρσακοβ και ήταν αφιερωμένη στον Μπορίς Τίσιενκο. Τον Απρίλιο του 2010, η μουσική του παρουσιάστηκε στην Kammermuzikzaal της Φιλαρμονικής του Βερολίνου, από την Kamerata Europaea και τη χορωδία Ernst Senff Chor. Το ίδιο πρόγραμμα, παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον Οκτώβριο του 2010, με τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου και τη χορωδία Lege Artis. Τον Μάιο του 2011, άνοιξε με τα έργα του το Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής «Λευκές Νύχτες», στο Πετροζαβόντσκ της Ρωσίας, με τη Συμφωνική Ορχήστρα των Καρελίων Ορών. Τον Σεπτέμβριο του 2012, η Συμφωνική Ορχήστρα του Ερμιτάζ παρουσίασε έργο του στην Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης, ενώ τον Οκτώβριο του 2013 η Thuringer Symphoniker παρουσίασε μουσική του στο Saalfeld και στο Rudolstadt της Γερμανίας.

Έχει συνεργαστεί επανειλημμένα με διαφορετικά μουσικά σύνολα, όπως η Κρατική Ορχήστρα Κύπρου, η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, η Καμεράτα Φίλων της Μουσικής, η Συμφωνική Ορχήστρα της Εθνικής Ραδιοφωνίας της Ελλάδας, η Συμφωνική Ορχήστρα της Εθνικής Ραδιοφωνίας της Βουλγαρίας, το Charles Lloyd New Quartet, το Absolute Ensemble της Νέας Υόρκης, το Μουσικό Σύνολο Μάνος Χατζιδάκις, η Παλλίντονος Αρμονία του Γιάννη Μαρκόπουλου, η Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης, καθώς και με όλους σχεδόν τους Έλληνες και Κύπριους συνθέτες, μουσικούς και ερμηνευτές που θαυμάζει. Από το 2000, τραγουδά και παίζει μπαρόκ φλάουτα και κρουστά στο συγκρότημα ΦΜΣ (Φίλοι Μίλτου Σαχτούρη) του Μιχάλη Σιγανίδη.

Στις προσωπικές του εμφανίσεις αλλά και δισκογραφικά, η συνεργασία του με σημαντικούς μουσικούς και τεχνικούς είναι μόνιμη τα τελευταία 20 χρόνια. Εμφανίζεται σε μεγάλα, ανοιχτά θέατρα, αλλά και σε μικρές σκηνές, μαζί τους ή μόνος. Οι συναυλίες και τα τραγούδια του κινούται από το mainstream στην avant-garde και από το συμβατικό στο ιδιαίτερο, αναζητώντας έναν χαρακτήρα ανεξάρτητο από το ύφος.

Στο εξωτερικό, τα τελευταία χρόνια έχει δώσει περίπου 100 προσωπικές συναυλίες: Νέα Υόρκη (Madison Square Garden, Metropolitan Museum, Lincoln Center, SummerStage Festival at the Central Park, The Skirball Center, NYU, Tribeca Performing Arts Center, Kaufman Center), Ουάσιγκτον (Jack Morton Auditorium), Σικάγο, Ιντιάνα, Βιρτζίνια, Κονέκτικατ, Καναδάς (Toronto Opera House, Concordia University), δεκάδες φορές στη Γερμανία (Berlin Philharmonie, Carl Orff Saal, Quasimodo Jazz Club), Μεγάλη Βρεττανία (Queen Elizabeth Hall, Union Chapel), Birminham, Manchester, Brighton, Newcastle (The Sage Gateshead), Glasgow (Oran Mor, Fruitmarket, Hydro), Γαλλία (Unesco, Maison des Cultures du Monde, Basilique Cathedrale de Saint-Denis), Ρωσία (Glazunov Hall, Petrozavodsk Symphony Hall), Γεωργία (Tbilisi Opera, Batumi Opera), Βέλγιο (Palais des Beaux Arts), Ισπανία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία, Λουξεμβούργο, Αυστραλία, Αργεντινή και Αίγυπτο (Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, Όπερα του Καΐρου, Όπερα της Αλεξάνδρειας). Επίσης, έχει λάβει μέρος σε αρκετά φεστιβάλ παγκόσμιας μουσικής στην Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλία.

Για το θέατρο, έγραψε μουσική για τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου (Το δώρο της Παπλωματούς, 2009, Βάκχες, 2011), για το RAMT Theatre της Μόσχας (2013), καθώς και για ανεξάρτητες παραγωγές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Στην Ελλάδα και στην Κύπρο έχει δώσει περισσότερες από 1,700 συναυλίες. Δεν έχει παίξει ποτέ σε κομματικές διοργανώσεις.

Αγαπά το ποδήλατο, τη Ρωσία και τα Κύθηρα. Έχει ζήσει σε διαφορετικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας. Αν δεν είχε ασχοληθεί με τη μουσική θα γινόταν αρχαιολόγος, σκηνοθέτης κινηματογράφου ή μελισσοκόμος. Διαβάζει ιστορία και ξένη λογοτεχνία. Ακούει επιλεκτικά μουσική, ανεξαρτήτως είδους.

Με τη σύντροφό του έχουν τρία παιδιά.

Εντοπίστηκε Γονίδιο Που Συνδέεται Με Το Άγχος Και Τη Σχιζοφρένεια

Αμερικανοί και Αυστραλοί επιστήμονες ανακάλυψαν το μηχανισμό που χρησιμοποιεί ένα νέο γονίδιο για να επηρεάσει την εγκεφαλική λειτουργία και να προκαλέσει συμπεριφορές που συνδέονται με νευροψυχιατρικές νόσους.

Το γονίδιο Gomafu μπορεί ενδεχομένως να είναι το κλειδί για την κατανόηση του πώς ο εγκέφαλος αντιδρά γρήγορα σε στρεσογόνες εμπειρίες.

Ερευνώντας το γονιδίωμα για γονίδια που ανταποκρίνονται στην εμπειρία, οι ερευνητές εντόπισαν το Gomafu – που πρόσφατα συνδέθηκε με τη σχιζοφρένεια- να έχει δυναμική παρουσία στον εγκέφαλο.

Ο Timothy W Bredy, του University of California – Irvine, δήλωσε ότι όταν το Gomafu κλείνει παρατηρούνται οι αλλαγές στη συμπεριφορά που φαίνονται στο άγχος και στη σχιζοφρένια.

Το γονίδιο είναι ένα μακρύ, μη κωδικοποιημένο RNA και εντοπίστηκε σε περιοχή του γονιδιώματος που συνήθως συνδέεται με "junk" DNA – το 98% του ανθρώπινου γονιδιώματος που μέχρι πρόσφατα εκτιμόταν ότι δεν έχει λειτουργία.

Είναι η πρώτη φορά που μακρά, μη κωδικοποιημένη δραστηριότητα RNA εντοπίζεται στον εγκέφαλο ως αντίδραση στην εμπειρία.

Παλιά, οι βιολόγοι πίστευαν ότι σειρές DNA που δεν παράγουν πρωτεΐνες ήταν απομεινάρια της εξελικτικής ιστορίας μας αλλά γεγονός είναι ότι οι σειρές είναι πολύ δυναμικές και εξασκούν βαθιά επίδραση στον άνθρωπο, δήλωσε ο Bredy.

Ο Bredy ανακάλυψε επίσης ότι μη κωδικοποιημένα γονίδια, όπως το Gomafu θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ισχυρό σύστημα επιτήρησης, που έχει εξελιχθεί ώστε ο εγκέφαλος να αντιδρά γρήγορα σε αλλαγές στο περιβάλλον.

Πρόσθεσε, ότι η διαταραχή του δικτύου στον εγκέφαλο θα μπορούσε να συμβάλλει στην ανάπτυξη νευροψυχιατρικών διαταραχών.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘’Biological Psychiatry’’.

Πηγές: ‘’Biological Psychiatry’’.